Tagarchief: FNV

Pensioendeal is een concept-slikken-of-stikken-akkoord

Fascinerend om te zien wat er op gang komt als er een belangrijk conceptakkoord uitlekt. Vanmorgen bracht ik in De Telegraaf de primeur van het pensioenakkoord tussen vakbond FNV en werkgeversorganisatie VNO-NCW met alle highlights, details en citaten (lees dat hier). Maar betrokkenen ontkennen ten stelligste.

Zowel FNV als VNO-NCW bracht een verklaring uit op hun website. Allemaal in de trant van: we herkennen ons niet in de berichtgeving. VNO had een grappig bericht waarin ‘de ondernemingsorganisatie’ zichzelf met citaten opvoerde:  Lees verder

Waarom ‘monsieur le facteur’ wél eerder met pensioen mag (misschien)

Kleuteronderwijzer, zeeloods, luchtverkeersleiders, spoorleggers, vuilnisophalers, militairen, brandweermannen, postbodes. Zomaar een greep uit de lijst zware beroepen die minister Daniel Bacquelaine van Pensioenen heeft opgesteld met de Belgische vakbonden. Deze beroepen komen uit de lijst voor overheidspersoneel, aan eenzelfde lijst voor de private sector wordt nog gewerkt.

België is een paar stappen verder met de zware beroepen-discussie dan Nederland. Bij ons is dit debat dood verklaard. Mensen in een fysiek of mentaal zwaar beroep eerder AOW gunnen is onmogelijk gebleken. Wie wel en niet een zwaar beroep heeft, is nogal arbitrair. Minister Wouter Koolmees van Sociale Zaken is dan ook niet van plan die discussie te heropenen naar aanleiding van de ontwikkelingen bij onze zuiderburen, zo laat hij via zijn woordvoerder weten:

“In Nederland is sinds 2009 geprobeerd te komen tot een regeling voor een groep mensen met een zwaar beroep. Door opeenvolgende kabinetten én door sociale partners is geconcludeerd dat een regeling voor zware beroepen niet valt uit te werken. Zowel inhoudelijk als in de uitvoering zijn er sterke beperkingen. Een definitie kan niet goed worden afgebakend en is daardoor onbeheersbaar en lastig uitvoerbaar.”

In België proberen ze het tóch. Overigens is het daar nog lang geen gedane zaak, want de Vlaamse coalitiegenoten (Open VLD en N-VA) van de minister van Pensioenen hebben de lijst nog niet aanvaard. Zij vrezen dat het pensioensysteem veel te ruimhartiger wordt met zo’n lange lijst van zware beroepen. Lees verder

Is Ton Heerts nu van de SP?

SPTon Heerts gaat los. In de Volkskrant moeten de liberalen eraan geloven. De FNV-voorzitter zegt daar:

“Het is ont-cao-en, ont-collectiviseren, ont-solidariseren. Leve het individu. Dat wordt mooi verpakt hoor, ook door partijen als VVD en D66. Dan gaat het over mensen in hun kracht zetten enzo. Blablabla.”

Maar ook de PvdA is niet veilig voor dit oud-PvdA-Kamerlid, zo schrijft de krant:

“Het regeerakkoord van PvdA met de VVD was ‘een totale valse start van rücksichtslos, veel te grof bezuinigen’. Dat moest volgens Heerts worden gecorrigeerd in het sociaal akkoord, al is dat maar ‘ten dele gelukt’. Velen hebben te weinig rechten opgebouwd voor ww en verdwijnen in de bijstand.  ‘En dan is het maar afwachten of je wat krijgt. Ik noem het de aalmoes van de wethouder.'”

Bijna al die partijen krijgen het verwijten bij te dragen aan de afbraak van sociaal beleid. Ook het CDA is maar niks, volgens Heerts. Want die partij is “wat onduidelijk”.  Lees verder

De schaduwzijden van het sociaal akkoord

mariette-hamer-14In april 2013 sloten kabinet, werkgevers en vakbonden het sociaal akkoord. Daarmee werden de rijen gesloten, kon het kabinet verder met hervormingen en werd de positie van Ton Heerts als gematigde voorzitter van de FNV verzekerd. Of het sociaal akkoord inhoudelijk goed was, kwam op de tweede plaats.

In het sociaal akkoord spraken de drie partijen af dat de verkorting van de WW-duur van 3 naar 2 jaar kon worden gerepareerd in cao’s. Het kabinet zou die compensatie dan algemeen verbindend verklaren. Verder werd het ontslagrecht van vaste werknemers vereenvoudigd en mochten werkgevers flexwerkers nog maar twee jaar een tijdelijk contract aanbieden in plaats van drie jaar.

Naast het akkoord tussen kabinet en polder was er een nog veel uitgebreider akkoord tussen werkgevers en vakbonden onderling. Daarin werd de vakbeweging een centrale positie in de uitvoering van de WW gegund. Op die manier zouden de vakbonden een vaste voet aan de grond krijgen in de sociale zekerheid. Een aantrekkelijk perspectief voor een organisatie die vecht om zijn voortbestaan. Lees verder