Tagarchief: ECB

Knotsgek compromis in ECB

drosteNeeee, gaan ze dat nou echt doen? Gaan voorstanders en tegenstanders van het opkopen van staatsobligaties in de Europese Centrale Bank elkaar nu echt halverwege tegemoet komen? Zowel de FT als Der Spiegel melden het. En in diezelfde Der Spiegel verdedigt Klaas Knot het.

Omdat tegenstanders van de opkoopoperatie (QE) niet willen opdraaien voor de risico’s van probleemlanden gaat niet de ECB staatspapier kopen, maar moeten de nationale centrale banken alleen hun ‘eigen’ staatsobligaties kopen. DNB koopt Nederlandsche waar, de Bundesbank Duitse bunds, de Spaanse centrale bank Spaans papier, de Italiaanse centrale…nou ja, je snapt het idee.

Om met de woorden van ABN Amro-econoom Nick Kounis te spreken: absurd. Lees verder

Draghi speelt met vuur (4)

PyramidsOp 22 januari zal de Europese Centrale Bank naar verwachting besluiten om staatsobligaties op te gaan kopen. President Mario Draghi heeft er al zo vaak op gehint dat hij eigenlijk niet meer terug kan. Ondanks de tegenstand in zijn eigen bestuur zal hij het plan hoogstwaarschijnlijk doordrukken.

De laatste dagen verschijnen allerlei opties van de manieren waarop hij dat kan gaan doen. De opties lopen uiteen van ongewenst tot zinloos tot absurd. Lees verder

QakkErlak

kakkerlakHij weet het wel te verkopen. De Britse hoofdeconoom Paul Mortimer-Lee van de Franse bank BNP Paribas is grote voorstander van QE, quantitative easing. De Europese Centrale Bank zou staatsobligaties moeten opkopen om de inflatie aan te jagen en de euro omlaag te duwen.

Maar met een eenmalige pakket zijn we er dan niet, aldus Mortimer-Lee in een interview met De Financiële Telegraaf:

“We weten niet hoeveel we moeten doen, maar ik ken geen centrale bank die maar één QE-programma heeft gedaan. QE is als een kakkerlak, er is er nooit maar één.”

Verder erkent hij dat QE de Amerikaanse inflatie niet omhoog heeft gekregen en dat de geldpers aanzetten kan leiden tot bubbels op de financiële markten. En dan zijn ook nog eens de zwakke overheden in de eurozone off the hook omdat de ECB altijd hun schuld zal financieren.

“Er kleven risico’s aan. Maar het risico van niets doen is vele malen groter.”

Een lekker vooruitzicht.

Draghi speelt met vuur (3)

mario-draghiHet feuilleton gaat door. En in deze aflevering: hoe banken geen trek hebben in extreem goedkoop geld. En hoe dat koren op de molen is voor Mario Draghi en zijn QE-kornuiten bij de Europese Centrale Bank (ECB).

Vandaag was de tweede ronde van bankensteun, de zogeheten TLTRO. Eerder hadden we al LTRO, dat was bijna gratis geld waarmee banken lucratieve handel mee mochten drijven. TLTRO is targeted (vandaar de T) en mag alleen gebruikt worden voor kredietverlening. En wat blijkt? Banken pruimen het niet. Ondanks de extreem lage rentevergoeding van 0,15%. Lees verder

…we hebben ongelofelijke haast…

agendaNa de zomer ging eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem de boer op met een groeiplan. In een interview met De Telegraaf werd het “plan” vager en vager. De elementen waren wel duidelijk: bezuinigen, hervormen én investeren. Maar van een plan bleek amper sprake.

Op de eurozonetop van 24 oktober waren de conclusies dan ook nogal vaag:

“[The euro summit] invited the President of the Commission, in close cooperation with the President of the Euro Summit, the President of the Eurogroup and the President of the European Central Bank, to prepare next steps on better economic governance in the euro area.”

Tot zover het “plan”. Lees verder

Draghi speelt met vuur (2)

draghi-Mario-2Ik kan er wel een feuilleton van maken. Mario Draghi, de president van de Europese Centrale Bank, blijft met vuur spelen. Naar aanleiding van een speech van zijn vicepresident schreef ik al zoiets.

Vandaag zette hij zijn missie voor QE, quantitative easing, stevig door. Hij lijkt steeds minder aan te trekken van de zes tot acht ECB-bestuurders die tegen het opkopen van staatsobligaties zijn. IJzerenheinig zet hij in op dit wondermiddel. De markten rekenen er nu eenmaal op en Draghi wil blijkbaar graag leveren.

Vorige maand was er veel reuring na een bericht van persbureau Reuters. Daarin lekten centrale bankiers over de interne discussies. Dat leidde tot de nodige commotie waarop Draghi met zijn 23 collega’s in Frankfurt met een unanieme verklaring kwamen. De ECB wilde daarmee de indruk wekken dat het weer pais en vree was. Lees verder

Draghi speelt met vuur

euroDe belofte van Mario Draghi, president van de Europese Centrale Bank, om te doen “whatever it takes” in juli 2012 kwam als een volslagen verrassing. Zelfs voor veel andere bestuursleden van de ECB. Naar verluidt had Draghi vooraf politieke rugdekking bij bondskanselier Angela Merkel gezocht.

Heel blij maakte Draghi de hardliners binnen de ECB er niet mee. Maar op de Duitse centrale bankier Jens Weidmann na kon iedereen uiteindelijk leven met het opkoopplan dat de resultante was van deze belofte om de euro te redden. Dit plan, OMT genaamd, kende namelijk een belangrijke conditie. De ECB zou alleen landen gaan helpen die zich onder de knoet van de trojka zouden houden.

Nu er weer zo’n majeur plan op stapel staat, is de situatie een geheel andere. De ECB gaat in de komende maanden een knoop doorhakken over een nieuw opkoopprogramma, deze keer luisterend naar de sexy naam QE. En deze keer is het allerminst een verrassing. De financiële markten dringen er namelijk al lang op aan dat de ECB voluit staatsleningen gaat kopen en de ECB-bestuurders discussiëren er publiekelijk over. Lees verder

Hyper hyper

Handig zeg, een nieuwe statistiekentool van de Europese Centrale Bank. Met een paar drukken op de knop kun je tal van economische variabelen van eurolanden in overzichtelijke grafiekjes tegen elkaar afzetten.

Even kijken hoe de schuld van huishoudens in Spanje zich verhoudt met die in Nederland. Klik klik klik. Klaar. (Klik hier het resultaat zelf bij elkaar, niet schrikken.)

Opvallend is vooral de afdeling inflatie. Ik dacht nog dat we bezorgd waren over deflatie. Maar inmiddels blijken de grafiekjes van de ECB al Eijffinger-proof: met een y-as tot aan de 30% zijn we helemaal klaar voor de langverwachte hyperinflatie:

hyperinflatie

Draghi’s europraat

Klaas+KnotHèhè. We wisten het natuurlijk al lang. Maar Klaas Knot heeft eindelijk in het openbaar gezegd dat hij het opkopen van staatsobligaties een heel erg slecht idee vindt. Op een hoorzitting in de Tweede Kamer kwam vanavond het hoge woord eruit.

Of, in centrale bankierstaal, hij staat er “redelijk sceptisch” tegenover. Was dat nou zo moeilijk?

Jens Weidmann, zijn stoere Duitse broertje doet in toespraken bijna niet anders dan QE-bashing. Want QE (quantitative easing, het opkopen van staatsleningen) is niet alleen het laatste modewoord, het is sinds enige tijd een serieuze optie voor de Europese Centrale Bank en de haviken in Frankfurt gruwen daarvan.

Maar bij Knot is het hoge woord er nu ook uit. Hij wil best allerlei ongebruikelijke middelen inzetten om de kredietverlening aan te jagen, maar wat de eurozone op zou schieten met het grootschalig aankopen van staatspapier ziet hij niet. En dus is hij tegen.

Zeker zo pikant was dat Knot suggereerde dat de ECB doelbewust bezig is de euro omlaag te krijgen. Misschien dat de doorsnee lezer daar niet van opkijkt, maar formeel mogen grote centrale banken zich hiermee niet bemoeien. Voor je het weet breekt er een valutaoorlog uit.

Volgens Knot zou het enige effect van QE’en zijn dat de euro verder omlaag gaat. Hartstikke goed voor onze exportpositie natuurlijk, en daarom zou de ECB met dat effect wel tevreden zijn.

Onze centrale bankier van het Frederiksplein zinspeelde er zelfs op dat centrale bankiers in de eurozone bewust op QE blijven zinspelen om zo de euro omlaag te praten. Ze kunnen het echt gaan doen. Maar het hoeft niet eens per se, een beetje flirten is al genoeg.

“Daarom wordt het niet stelselmatig en categorisch uitgesloten”, aldus Knot. “Maar”, zo waarschuwde hij zijn eigen collega’s, “dat spel kun je niet onbeperkt blijven spelen.” Worden de Verenigde Staten, Japan en China niet blij van namelijk.

Dus Draghi is net een Hollander als het op staatsobligaties aankomt. Kijken, kijken, maar niet kopen.

Draghi vol op het orgel

draghiDoorgaans zijn het nogal bloedeloze bijeenkomsten, de driemaandelijkse ‘dialoog’ van de president van de Europese Centrale Bank met het Europees Parlement. Mario Draghi neemt zijn bingokaart mee en werkt alle eerder gebruikte oneliners af.

Deze maandag was dat ook weer zo en toch was het anders. Vanochtend prijkte op de website van de Bundesbank een verslag van een bijeenkomst waar de Duitse centrale bankier Jens Weidmann had gesproken. Die uitte nog maar eens zijn weerzin tegen het eventueel opkopen van staatsleningen. Daar moest Draghi nu op reageren. Altijd leuk.

Maar minstens zo opvallend was dat hij zijn extended bingokaart had meegebracht. Deze keer gebruikte hij eerdere succesnummers die alleen voor heul belangrijke toespraken leken voorbehouden.

The euro is irreversible“, is er zo eentje. Verrassend genoeg kwam die vandaag voorbij. Meestal wordt ie ingezet op momenten dat daar juist grote twijfel aan bestaat. Je kunt overigens twisten over de feitelijke juistheid van deze quote. Want kan niet alles kapot?

Zelfs de “whatever it takes” kwam voorbij, de magische formule waarmee Draghi in de zomer van 2012 eigenhandig de munt redde. De Italiaanse ECB-baas gooide hem er nog maar eens in. Nu weten we nóg zekerder dat Draghi alles zal doen om een onomkeerbaar project onomkeerbaar te houden.

Ik kan me vergissen, maar misschien moet je dergelijke grote woorden ook weer niet té vaak gebruiken. Ze zijn namelijk aan inflatie onderhevig. En niet de inflatie die Draghi graag ziet.