Juncker, man van het volk *ahum*

Een stem op Viktor Orbán is een stem op Jean-Claude Juncker. Dat klinkt belachelijk. En toch is het zo.

Juncker is de ras-Europeaan. De voorzitter van de Europese Commissie is de belichaming van de Europese gedachte. De Hongaarse premier Orbán lapt Europese waarden juist aan zijn laars met zijn pogingen om de persvrijheid en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te beknotten.

Toch is dit democratie op z’n Europees. Bij de vorige Europese verkiezingen wilden de fracties in het Europees Parlement graag een Spitzenkandidat, een kandidaat-Commissievoorzitter die automatisch die topjob zou krijgen als zijn fractie de grootste werd. De Europese Volkspartij (een soort reuze-CDA) was zoals altijd de grootse en leverde Jean-Claude Juncker.

Een meerderheid van het Europees Parlement is dik tevreden over deze procedure. EVP-leider Manfred Weber zei dat laatst nog in de Volkskrant. Wat hem betreft wordt dit geslaagde experiment bij de komende verkiezingen voortgezet:

“Nu krijg ik in heel Europa van journalisten vragen over mogelijke kandidaten en hun programma. Vandaag weet iedereen dat het over macht gaat, over wie de EU politiek gaat leiden. Eerlijk gezegd ben ik het een beetje zat dat ik dingen moet uitleggen die elders volstrekt normaal zijn. Je hebt een kandidaat, je hebt een programma en de kiezers maken een keus. Zo kiezen we de Duitse kanselier en de Nederlandse premier. Waarom zou dit niet zo zijn in de Europese verkiezingen?”

Dat regeringsleiders als Angela Merkel en François Macron liever zelf de Commissievoorzitter aanwijzen, deert Weber niet. Wie deze machtsstrijd gaat winnen? Lees verder

Dolende ziel

Ik dacht vooraf dat ik medelijden zou krijgen met haar, maar dat was niet zo. Híj bleek de meelijwekkende figuur te zijn in deze film. A ghost story (2017) vertelt het verhaal van een jong stel dat op het punt staat te verhuizen. Plotseling krijgt hij een auto-ongeluk en blijft zij alleen achter. Zij moet haar verdriet verwerken, maar uiteindelijk gaat haar leven door.

Hij – en dat is het bijzondere aan deze film van David Lowery – gaat verder door het ‘leven’ als spook. Hij is een dolende ziel die in het vertrouwde huis blijft hangen. Geen special effects, gewoon een man met een laken over zijn hoofd met twee gaten erin. En ondanks die simpele aanpak voel je met hem mee. Vanuit een hoek van de kamer bekijkt hij het leven van zijn vriendin. En als zij uiteindelijk verhuist, maakt hij de levens van vele anderen mee in hun huis.

Ik zal niet teveel verraden, de film maakt onverwachte wendingen die overigens niet allemaal even geslaagd zijn. Maar dat diep melancholische gevoel heeft de maker goed weten op te roepen. Het spook leeft eeuwig en een eeuw duurt even lang als een minuut. En andersom. Die tergende eeuwigheid, het knagende gevoel van gemis, de aanhoudende rouw, het is allemaal prachtig gevangen in deze film.

Je moet je overgeven aan de eenvoudige vormgeving van man met laken, maar dan krijg je veel terug. Prachtige langdurige shots die door hun duur zeer beklemmend zijn. Schitterende muziek die perfect past bij deze melancholische trip. Het is een zeer geslaagde film geworden over eeuwigheid, herinnerd worden, liefde en rouw.

Zo rolt Tsipras

0301_alexis-tsipras_1260Een jaar of twee geleden was Syriza, de radicaal-linkse partij van premier Alexis Tsipras, nog voor een exit uit de euro. Dat veranderde toen het regeringspluche in zicht kwam.

Maar toen Tsipras in januari van dit jaar aan de macht kwam, moest wel het hulpprogramma overboord. De nieuwe Griekse regering wilde geen verlenging van dat programma, want ze geloofde niet in de aanpak van de trojka.

In februari ging Tsipras door de plomp. Het schrappen van het woord ‘trojka’ en de introducie van de benaming ‘de instituties’ was inmiddels voldoende. De Grieken wilden nu toch onderhandelen over een nieuw pakket. Lees verder

Rutte prikt sprookje van onomkeerbare euro door

EU budget summit pre-meetingNu een Grexit een serieuze mogelijkheid is als de Grieken zondag ‘nee’ zouden stemmen, komt een einde aan de belofte van Europese politici en centrale bankiers dat de euro een onomkeerbaar project is. Dat wisten we natuurlijk al, niets is onomkeerbaar. Maar het moest nog wel een keer concreet worden aangetoond.

Premier Mark Rutte maakte dat deze week nog maar eens heel expliciet. Hij zei in de Tweede Kamer dat een Grexit een nogal rommelig proces wordt omdat er niets voor een euro-exit is geregeld: Lees verder

Griekenland failliet, wat doet de ECB?

default-300x250Griekenland mist zijn afbetaling van €1,6 mrd aan het Internationaal Monetair Fonds. Kredietbeoordelaars beschouwen dat formeel niet als een default (wanbetaling), want het gaat om een wanbetaling van een overheid ten opzichte van een andere publieke instelling. Je kunt oeverloos discussiëren of het nu wel of niet een default is (zie dit artikel), erg relevant is dat niet.

De grootste schuld van Griekenland staat uit bij publieke crediteuren: het IMF, de Europese Centrale Bank en de eurolanden. Het gaat er dus alleen maar om wat zij van de wanbetaling vinden en welke consequentie ze eraan verbinden. Lees verder

ECB zegt: sluit die Griekse banken maar

bankrunDankzij berichtgeving van de BBC dacht iedereen (ik ook) dat de Europese Centrale Bank (ECB) vandaag misschien wel zou besluiten geheel te stoppen met de zogenaamde Emergency Liquidity Assistance (ELA). Dat is de liquiditeitssteun die de Griekse centrale bank aan de bancaire sector verleend, maar waarvoor steeds de goedkeuring van de ECB nodig is.

Toen de ECB besloot deze ELA op €88,6 mrd te houden, dachten velen (ik ook) dat de centrale bank soft is voor Griekenland. Maar niets is minder waar, zo begrijp inmiddels. (Lees ook dit blog.) De ECB zegt eigenlijk tegen de Grieken: gooi jullie banken morgen maar dicht. Of dit letterlijk is gezegd vanuit Frankfurt of niet, de implicatie is hetzelfde. Lees verder

Griekenland stapt over van speltheorie naar chaostheorie

Grote woorden van de Griekse regering over democratie. Volgens minister Yanis Varoufakis zal het besluit van de eurogroep om Griekenland niet enkele weken respijt te geven grote schade toebrengen aan het democratische gehalte van de Europese Unie.

Je moet maar durven.

Op zichzelf is het prima als een lidstaat beslist om een Europees besluit aan de bevolking voor te leggen. Dat kan niemand verbieden. Maar de Griekse regering komt met deze optie enkele dagen voordat het steunprogramma verloopt en de afbetaling aan het IMF moet worden gedaan. Wie chanteert hier nu eigenlijk wie? Lees verder

Een Grieks referendum op komst…wat nu?

Greek Prime Minister Alexis Tsipras is seen on a television monitor whille addressing the nation early June 27, 2015. REUTERS/Pool

Greek Prime Minister Alexis Tsipras is seen on a television monitor whille addressing the nation early June 27, 2015. REUTERS/Pool

De Griekse premier Alexis Tsipras vindt het voorstel van de eurozone en het Internationaal Monetair Fonds “chantage”. Hij wil niet instemmen met de bezuinigingen, lastenverzwaringen en hervormingen zoals die nu op tafel liggen. Daarom wil de premier de beslissing overlaten aan de Griekse bevolking.

Zo’n referendum kan al op 5 juli worden gehouden. Eén probleempje: het IMF moet op 30 juni worden afbetaald en het steunprogramma van de eurolanden verloopt op die dag. Daarom wil Tsipras dat dit programma wordt verlengd in afwachting van het referendum.

Wat nu? Lees verder

De Boer en het honderdduizendbanenboek

vno-ncw_hans_de_boer02Het sociaal akkoord (april 2013):

“Kabinet en sociale partners zijn het eens geworden over een nieuwe aanpak om mensen met een arbeidsbeperking aan de slag te helpen bij gewone werkgevers en de overheid. (…) De werkgevers hebben zich bereid verklaard hieraan mee te werken en 100.000 mensen met een arbeidsbeperking aan het werk te helpen.”

Werkgeversvoorman Hans de Boer (28 juni 2014, Telegraaf):

“Als de staatssecretaris van Sociale Zaken tegen mij had gedreigd met dat quotum voor arbeidsgehandicapten, dan had ik gezegd: mevrouw, zo doet Hansje geen zaken, dit is pure chantage. Dat gebeurt mij niet.”

Lees verder

Dilemma, dilemma…wat is de beste aanpak van Griekse crisis?

dijss varouSinds het ontstaan van de Griekse crisis in het najaar van 2009 zat ik er met mijn neus bovenop. Ik volgde de verwikkelingen vanuit Brussel. En al die tijd heb ik zeer dubbele gevoelens gehad over de oorzaak van de crisis en de aanpak ervan. De discussie wordt soms nogal zwartwit gevoerd, maar de uitersten “De Grieken hebben het allemaal aan zichzelf te wijten” en “De Grieken zijn het slachtoffer van de euro” zijn allebei onwaar of allebei een beetje waar.

Die dubbele gevoelens zijn er nog altijd. De opstelling van de eurogroep is verklaarbaar en begrijpelijk, die van de Griekse regering is dat evengoed. Bij deze wat gedachten hierover: Lees verder