Grieken bijten in het stof

GriekenlandJeroen Dijsselbloem herhaalde het bij RTL Z nog maar een keer: schuldkwijtschelding voor de Grieken zit er niet in. “Voor kwijtschelding is geen politieke steun in de eurogroep. Dat is vrij breed.”

De linkse oppositiepartij Syriza loopt voorop in de peilingen voor de Griekse parlementsverkiezingen van aanstaande zondag. En kwijtschelden van een deel van de staatsschuld van circa 175% staat nummer één op hun agenda.

Kansloos. “We hebben al heel veel gedaan”, riep Dijsselbloem nog maar eens in herinnering. Daarbij refereerde hij aan de verlaging van de rente op de noodleningen en de verlenging van de looptijd tot soms meer dan 30 jaar.

Laat helder zijn, de Grieken hebben er destijds zelf een potje van gemaakt. Gek gemaakt door extreem lage rentes hebben ze flink lopen potverteren. En daarbovenop hebben ze ook nog eens gefraudeerd met de statistieken.

Maar sinds ze in 2010 aanklopten voor noodsteun heeft de eurogroep de regie overgenomen. De grote eurolanden hebben bedisseld op welke manier de onhoudbare schuld van de Grieken moest worden aangepakt. Schulden afschrijven was geen optie, want dat zou de Duitse en Franse banken treffen.

En dus redden de eurolanden hun eigen banken door Griekenland met nog meer schuld op te zadelen. Gaandeweg de eurocrisis zijn alsnog schulden afgeschreven. Banken moesten toen alsnog een haircut accepteren. Maar ook dat was half werk. Want nog altijd is de Griekse schuld ondraaglijk hoog.

Het IMF wilde de laatste keer zelfs niet meer meedoen met een volgende noodlening. Van het IMF moesten eigenlijk eerst schulden worden kwijtgescholden. Pas toen de eurogroep beloofde dat de Griekse staatsschuld in 2022 aanzienlijk onder de 110% zou komen te liggen, was het IMF weer aan boord.

Iedereen weet dat dat percentage niet haalbaar is. Ook het IMF. Gelukkig heeft het IMF de belofte zwart op wit van de eurogroep. Dijsselbloem suggereert dat opnieuw aan looptijden en rentes gesleuteld kan worden. Geen idee hoe je daarmee de schuld omlaag krijgt, hooguit de betaaldbaarheid van die schuld.

De opmerking “we hebben al heel veel gedaan” is in dit verband totaal misplaatst. Net zo goed als de uitspraak: “Als landen van elkaar geld lenen betaal je gewoon terug. Dat is een belangrijk principe.”

Zoals gezegd hadden de Grieken amper meer iets te zeggen over de manier waarop dit schuldprobleem vanaf 2010 werd aangepakt. Je kunt ze veel verwijten, maar niet dat ze onvoldoende bezuinigd hebben.

Dat de Griekse schuld nu nog zo hoog is, ondanks de “redding” door het IMF en de eurozone heeft meer te maken met de slechte Europese aanpak (steekwoorden: pappen, nathouden) dan met Grieks mismanagement. De Griekse Syriza-partij heeft veel rare ideeën, maar schuldkwijtschelding is nu net dat ene goede idee.

2 gedachten over “Grieken bijten in het stof

  1. Weimar

    Correct. Afschrijven is ongeveer de enige oplossing.

    De sterkte van de onderhandelingspositie van Dijsselbloem en Troika is nul komma nu. Hij heeft geen ene troefkaart in handen behalve dat ze Griekenland eruit kunnen gooien, maar dan zullen de financiele kosten meerdere malen hoger zijn dan het afschrijven van Griekse schuld. Dus op NPV basis is afschrijven economisch het meest logische, ook al is die negatief.

    Probleem is dan echter dat iedereen ziet en hoort hoe men de zaak heeft zitten voor te liegen. Ik kan me nog herinneren de uitspraken van onze Foute Nout die op TV beweerde dat elke cent terug zou keren. Fool me once, shame on you; fool me twice, shame on me.

    Ook 1 voetnoot aan de blogschrijver: niet alleen Europese banken waren gered door de Griekse banken, maar ook Nederlandse pensioenfondsen. APG en PGGM waren zwaar belegd in Griekse obligaties toen de crisis uitbrak. (Griekse obligaties was een top 5 positie bij APG in 2009) Dus de bail-out was ook voor het Nederlandse pensioenwezen waar ongeveer iedereen in Nederland over zwijgt .

  2. Richard van Egdom

    De enige werkbare oplossing lijkt mij de terugbetalingstermijn voor het kapitaal te verlengen naar een eeuw en Griekenland enkel nog de interesten te doen betalen. Uiteraard moet Griekenland ook beleid leren. De ‘strenge’ oplossing komt enkel de rijksten (waaronder de Papandreou en Samaras clans) ten goede terwijl het gros van de bevolking verder tot proletariaat wordt gemaakt. In 1953 werd West-Duitsland zijn staatsschuld wel gehalveerd. Het alternatief? Griekenland als één groot Duits concentratiekamp met zijn eigen machtselite als handlangers en beulen. cfr ook http://library.fes.de/pdf-files/iez/10137.pdf (Friedrich Ebert Stiftung)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *