Draghi speelt met vuur (4)

PyramidsOp 22 januari zal de Europese Centrale Bank naar verwachting besluiten om staatsobligaties op te gaan kopen. President Mario Draghi heeft er al zo vaak op gehint dat hij eigenlijk niet meer terug kan. Ondanks de tegenstand in zijn eigen bestuur zal hij het plan hoogstwaarschijnlijk doordrukken.

De laatste dagen verschijnen allerlei opties van de manieren waarop hij dat kan gaan doen. De opties lopen uiteen van ongewenst tot zinloos tot absurd.

De ongewenste optie is dat de ECB staatsleningen koopt van alle eurolanden en daarbij de risico’s van die eurolanden op zich neemt. Klaas Knot, onze eigen bankpresident, heeft daar in de Volkskrant vorige week al duidelijk afstand van genomen. Hij stelt terecht dat het een politiek besluit zou moeten zijn om de risico’s van de eurozone gezamenlijk te delen en niet een besluit van ongekozen technocraten.

En dus is het zoeken begonnen naar opties waarbij de ECB niet met landenrisico’s wordt opgezadeld. Een optie zou kunnen zijn dat Frankfurt alleen staatsleningen koopt van kredietwaardige landen als Duitsland, Finland, Nederland en Oostenrijk. Maar dat heeft weinig zin, want het zijn niet die landen die deze stimulans nodig hebben. Het effect daarvan naar zuidelijke landen zou wel heel gering zijn.

En dan is er nóg een optie. De ECB zou het ook aan de nationale centrale banken kunnen overlaten om de schuld van hun eigen landen te kopen. De Bundesbank koopt dan Duitse staatsleningen. Op kortlopende staatsobligaties zal de Bundesbank dan overigens rente moeten betalen, want die rentes zijn tot 5-jarige staatsleningen negatief (over monetaire financiering gesproken). En de Spaanse centrale bank koopt dat Spaans staatspapier.

Een absurde variant, aldus Nick Kounis van ABN Amro:

“Taken to the extreme, this can be seen as each country being the guarantor of their own debt in case of their own default, which is more than a little absurd. Depending on the exact details, such a programme could increase sovereign risk, and could actually be bad news for peripheral bonds.”

Daar heeft hij gelijk in. Heeft Europa via de bankenunie net geprobeerd om de bankenrisico’s en landenrisico’s van elkaar te scheiden, zadelt de ECB de centrale banken vervolgens met deze kredietrisico’s op. Zie je het voor je, de Griekse centrale bank die staatspapier van een nagenoeg failliet Griekenland koopt? Wat voor piramidespel is dat?

O ja, één optie zou ik bijna vergeten te noemen. Niets doen. Misschien ook eens serieus het overwegen waard, beste meneer Draghi.

(Eerdere afleveringen van dit feuilleton hier, hier en hier.)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *