Categoriearchief: Film

Waarom goede mensen slechte dingen doen

Zijn de medewerkers van Lehman Brothers die uit de school klappen over frauduleuze praktijken slachtoffers? Dat was één van de vragen die ik vrijdagmiddag stelde aan Wies Wagenaar, head of Conduct & Ethics bij ABN Amro, en Femke Koehof, directeur Integriteit en Compliance bij de Nederlandse Spoorwegen. Het was het laatste blok op het Fraude Film Festival. We keken de film Inside Lehman Brothers.

De film biedt eens een andere blik op Lehman en de crisis. Geen reconstructie van het faillissement op 15 september 2008. Geen uitleg van de oorzaken van de wereldwijde crisis. Geen college, geen doemscenario. Maar een verhaal van binnenuit. Welke cultuur binnen de zakenbank leidde tot alle ellende? Twee leidinggevenden en drie hypotheekmedewerkers vertellen hoe ze er langzamerhand achterkwamen dat het goed fout zat bij Lehman en dat er werd gefraudeerd om de steeds hogere omzetdoelen te halen. Lees verder

Dolende ziel

Ik dacht vooraf dat ik medelijden zou krijgen met haar, maar dat was niet zo. Híj bleek de meelijwekkende figuur te zijn in deze film. A ghost story (2017) vertelt het verhaal van een jong stel dat op het punt staat te verhuizen. Plotseling krijgt hij een auto-ongeluk en blijft zij alleen achter. Zij moet haar verdriet verwerken, maar uiteindelijk gaat haar leven door.

Hij – en dat is het bijzondere aan deze film van David Lowery – gaat verder door het ‘leven’ als spook. Hij is een dolende ziel die in het vertrouwde huis blijft hangen. Geen special effects, gewoon een man met een laken over zijn hoofd met twee gaten erin. En ondanks die simpele aanpak voel je met hem mee. Vanuit een hoek van de kamer bekijkt hij het leven van zijn vriendin. En als zij uiteindelijk verhuist, maakt hij de levens van vele anderen mee in hun huis.

Ik zal niet teveel verraden, de film maakt onverwachte wendingen die overigens niet allemaal even geslaagd zijn. Maar dat diep melancholische gevoel heeft de maker goed weten op te roepen. Het spook leeft eeuwig en een eeuw duurt even lang als een minuut. En andersom. Die tergende eeuwigheid, het knagende gevoel van gemis, de aanhoudende rouw, het is allemaal prachtig gevangen in deze film.

Je moet je overgeven aan de eenvoudige vormgeving van man met laken, maar dan krijg je veel terug. Prachtige langdurige shots die door hun duur zeer beklemmend zijn. Schitterende muziek die perfect past bij deze melancholische trip. Het is een zeer geslaagde film geworden over eeuwigheid, herinnerd worden, liefde en rouw.