Maandelijks archief: september 2018

De sensatie van oude pareltjes ‘ontdekken’

Een nieuwe plaat waar je lang naar uitkeek voor het eerst horen, is een groot genot. Zeker als de plaat erg goed blijkt te zijn. Je weet wel, dat gevoel als er een nieuwe Radiohead uit is. En je luistert elk nummer voor de allereerste keer.

Maar er is een nóg groter genot. Al langer bestaande muziek voor de allereerste keer horen. Liefst muziek van enkele decennia oud. Die sensatie is ongeëvenaard. De allernieuwste Radiohead kent nog niemand, maar oude muziek die je had gemist is muziek die je al wel had kunnen kennen. Maar die op de een of andere manier al die jaren aan je aandacht is ontsnapt. Lees verder

Kleine Janelle is veel te groot voor Paradiso

Je kent ze wel, die opschepperige verhalen van concertgangers. Ach, ik heb U2 nog gezien op de klaverjasavond in Zierikzee. Nou, ik heb de Rolling Stones al eens zien optreden op de braderie van Orvelte.

Niets mooiers dan een wereld-act al te hebben gezien ver voordat die de faam had die die nu heeft. Ik ben tot nu toe niet verder gekomen dan Elbow. Inmiddels een grote band, maar die zag ik dus een keer in het Haagse Paard van Troje. En ik stond op een meter van het podium. Later zag ik de band in Vorst Nationaal in Brussel, een soort Ahoy’, en dat voelde toch anders.

Vermoedelijk kan ik nu een concertervaring toevoegen aan dit schamele rijtje van één: Janelle Monáe. Deze kleine zangeres gaf gisteravond een spetterend concert in Paradiso. En ik kan me niet voorstellen dat ze hier de volgende keer weer staat. Nu al was haar show geschikt voor Ziggo Dome. (Niet dat dat als concertganger nou een vooruitgang is, maar deze kleine dame is allang veel te groot voor zo’n bescheiden zaal als Paradiso.) Lees verder